Głos PSB - Grupa PSB S.A.

Systemy suchej zabudowy - Sufity podwieszane coraz częściej montowane są w budownictwie jednorodzinnym

Inż. RADOSŁAW KOWALSKI, kierownik Rozwoju Technicznego Produktów i Systemów Lafarge Gips sp. z o.o.

Cechy i zastosowanie sufitów podwieszanych z płyt g-k

Sufity podwieszane z płyt gipsowo-kartonowych to jeden z najbardziej popularnych systemów suchej zabudowy stosowany w większości obiektów budowlanych. Z racji nieograniczonych możliwości kształtowania swojej formy coraz częściej znajdują zwolenników w budownictwie jednorodzinnym. Dzisiejsze rozwiązania sufitowe dopracowano do perfekcji, dzięki czemu są bezpieczne i przystępne w montażu nawet dla niewykwalifikowanego pracownika budowlanego.Do produkcji komponentów sufitowych stosowane są prawie w 100% materiały naturalne, które mogą podlegać wielokrotnemu przetwarzaniu (recykling), co sprawia, że system ten można określić jako ekologiczny, czyli taki, który oszczędza energię i nie zanieczyszcza środowiska naturalnego. Sufity podwieszane pozwalają estetycznie ukryć biegnące pod sufitem instalacje lub elementy konstrukcyjne stropu oraz niedokładności wykonania powierzchni tynków w partiach sufitowych. Bardzo ważne jest to, że stanowią bariery ogniochronne, zarazem pełniąc funkcję izolatorów i pochłaniaczy akustycznych. W układach z materiałami izolacyjnymi sufity podwieszane zapewniają bardzo wysokie parametry izolacyjności termicznej. Wszystkie sufity podwieszane charakteryzują się estetyką uzyskiwanej przez nie powierzchni, którą idealnie i w łatwy sposób możemy pokrywać powłokami malarskimi.

Arch. M.Szymaniak

Budowa sufitów podwieszanych

Konstrukcję sufitu podwieszanego stanowią układy profili stalowych ocynkowanych wykonanych najczęściej z blachy o grubościach nominalnych 0,6–0,55 mm (CD60 i UD27).
Najczęściej stosowanym systemem konstrukcyjnym jest ruszt krzyżowy jedno- lub dwupoziomowy i jednopoziomowy równoległy.
Nowością na rynku jest wprowadzony ostatnio system „angielski” będący uproszczeniem złożoności rozwiązań standardowych przy bardzo wysokich parametrach nośności i sztywności. Bardzo częste zastosowanie rozwiązania „angielskiego” to sufity charakteryzujące się odpornością na uderzenia (np. w salach sportowych).
Do budowy sufitów podwieszanych niezbędne są zawiesia i akcesoria łączeniowe, w których skład wchodzą wieszaki obrotowe ze sprężyną i pręty mocujące lub w przypadku sufitów stanowiących zabezpieczenia ogniowe, wieszaki noniuszowe, lub elementy do mocowania bezpośredniego ES, EL, WP.
W celu poprawy parametrów akustycznych oprócz opłytowania wymagane jest zastosowanie zawiesi akustycznych (np.: Phonistar, Phonilight, Phonissimo).

System standardowy – krzyżowy dwupoziomowy

Nowatorski system „angielski MFC”

Wieszak akustyczny Phonilight

Wieszak akustyczny Phonistar

Sufit podwieszany akustyczny z opłytowaniem z płyt g-k perforowanych

Sufit podwieszany z odpornością na uderzenia na konstrukcji „angielskiej”

Klasy odporności sufitów na uderzenia

Sufit łukowy

Poszycie rusztu konstrukcyjnego standardowego sufitu podwieszanego stanowią najczęściej płyty zwykłe 12,5 mm typu A (wg PN EN 520 +A1) lub w pomieszczeniach o podwyższonych warunkach wilgotnościowych płyty Woda 12,5 mm typu H2 (wg PN EN 520 +A1). W sufitach specjalnych, których zadaniem jest izolacja akustyczna, stosuje się opłytowanie wielowarstwowe z dodatkowym materiałem izolacyjnym – wełną mineralną. Funkcja poprawiająca komfort akustyczny w pomieszczeniach osiągana jest poprzez zastosowanie płyt akustycznych perforowanych również w układzie z materiałem izolacyjnym.
Odporność ogniowa sufitu podwieszanego osiągana jest poprzez zastosowanie specjalistycznego opłytowania ogniochronnego typu DF i DFH2 12,5–25,0 mm (wg PN EN 520 +A1). Obiekty specjalne posiadające pomieszczenia mokre, jak baseny, łaźnie czy SPA, wymagają zastosowania opłytowania specjalistycznego odpornego na środowisko mokre i agresywne.
W tym przypadku najlepiej sprawdza się płyta Hydro typu GMH1I (wg EN 15283-1), którą można stosować nawet do okładzin na zewnątrz budynków. Kategoria sufitów odpornych na uderzenia i uszkodzenia mechaniczne pochodzące i wynikające z przeznaczenia danego pomieszczenia wymaga stosowania płyt specjalnych Twarda typu DEFH1IR (wg PN EN 520 +A1).
Zastosowanie jako poszycie płyt gipsowo-kartonowych tzw. Giętych pozwala nam właściwie w nieograniczonym zakresie kształtować formy sufitów podwieszanych. Praca nad takimi rozwiązaniami wymaga od fachowców nie lada umiejętności natomiast efekt finalny rekompensuje nam nakłady poniesione do stworzenia nietuzinkowych form.

Zalety stosowania sufitów podwieszanych z płyt gipsowo-kartonowych

- Szybka realizacja procesu technologicznego (brak technologii wymagających sezonowania).
- Właściwie nieograniczona możliwość aranżacji kształtu i formy.
- Uzyskanie idealnej płaszczyzny (wysoki poziom estetyki).
- Zastosowanie materiałów ekologicznych.
- Wysoki komfort użytkowania
- Niepowtarzalny klimat poprzez naturalną regulację wilgotności z racji zastosowania surowca gipsowego.
- Bezpieczeństwo użytkowania (bariera ogniochronna).
- Wysoki komfort akustyczny (izolacyjność, pochłanianie).
- Stosunkowa łatwość montażu i demontażu.
- Łatwość utrzymania w czystości.
- Dogodne rozwiązanie umożliwiające ukrycie instalacji w przestrzeni podsufitowej.
- Łatwość łączenia z innymi technologiami sufitowymi.
- Sposób na obniżenie nieproporcjonalnie wysokiego pomieszczenia (przedpokój).
- Poprzez szeroki wachlarz proponowanych płyt specjalistycznych właściwie nieograniczone zastosowanie.

Instruktaż wykonania standardowego sufitu podwieszanego

Prace przy montażu suftu podwieszanego rozpoczynamy od wytrasowania powierzchni ścian, do których zakotwiony będzie profil przyścienny.

Przy trasowaniu powierzchni stropu zaznaczamy linie dzielące strop na dwie połowy. Następnie wytyczamy równoległe do pierwszej linie w rozstawie co 100 cm. Wspomniany rozstaw ustala odległość między profilami górnymi. Na tak wytrasowanych liniach zaznaczamy punkty w rozstawie co 100 cm, pamiętając o tym, aby pierwszy punkt na linii był w odległości maks. 40 cm od ściany.

W profilach przyściennych znajdują się fabrycznie wykonane otwory, przez które przekładamy kołki szybkiego montażu i za pomocą młotka osadzamy na nich profil UD 27 na całym obwodzie sufitu.

Następnie wzdłuż wytyczonych linii mocujemy wieszaki obrotowe z prętami. Po zakotwieniu prętów w stropie odginamy wieszak pod kątem prostym. Odległość między wieszakami przy pojedynczym opłytowaniu wynosi 100 cm. Przy podwójnym opłytowaniu należy zastosować rozstaw 75 cm.

Po zmierzeniu odległości pomiędzy ścianami docinamy profil CD 60 na żądany wymiar pomniejszony o 1 cm aby po umocowaniu go w profilu przyściennym zachowany był pewien luz.

Po docięciu profilu CD 60 wsuwamy go w profil przyścienny i ruchem obrotowym osadzamy wieszak w profilu.

Rozstaw pomiędzy proflami warstwy dolnej wynosi 40 cm. Pamiętajmy, aby profile warstwy dolnej równoległe do ściany były od niej oddalone na maks. odległość 20 cm. Odległość środka drugiego profila od ściany wynosi 40 cm.

Po zamocowaniu profili poziomujemy ruszt za pomocą poziomnicy. Wysokość podwieszenia regulujemy za pomocą sprężynki wieszaka.

Do wykonania powierzchni sufitu stosujemy najczęściej płyty gipsowe o grubości 12,5 mm. Pierwszą płytę gipsową przycinamy na długość np. 80 cm (lub wielokrotność 40 cm) i przygotowujemy do montażu na ruszcie sufitowym.

Przy rozstawie 40 cm pomiędzy profilami płytę przykręcamy krawędzią wzdłużną, pokrytą kartonem, w kierunku prostopadłym do rusztu. Przy montażu płyty do rusztu sufitowego należy pamiętać o pozostawieniu szczeliny ok. 5 mm pomiędzy krawędziami płyty i ścianą. Rozstawy pomiędzy blachowkrętami wynoszą 20 cm. Wszystkie krótsze krawędzie płyty o dł. 120 cm powinny łączyć się na profilu CD 60. Płytę przykręcamy tylko do profili CD 60. Płyty mocujemy z wzajemnym przesunięciem styków poprzecznych o min. 40 cm.

Po przykręceniu wszystkich płyt do rusztu sufitowego możemy przystąpić do wykonywania spoin pomiędzy płytami. Po zaspoinowaniu połączeń pomiędzy płytami gipsowymi powierzchnia sufitu jest przygotowana do ostatecznego wykończenia: malowania, tapetowania, nakładania tynków dekoracyjnych, itp.

Gwarantujemy uzyskanie wysokiej jakości wykończenia przy zastosowaniu elementów systemu NIDA.

Błędy wykonawcze popełniane przy montażu systemów sufitów podwieszanych

Niestosowanie się do wytycznych producenta co do maksymalnych rozstawów elementów konstrukcji (profile główne, profile nośne, zwiesia itp.). Zbyt duże i nie modułowe rozstawy konstrukcji doprowadzają do powstawania utrudnień montażowych, a w najskrajniejszych przypadkach do awarii budowlanych.

W trakcie montażu wielu niedoświadczonych wykonawców wchodzi na układ konstrukcyjny w celu wykonywania prac wcześniej nieprzewidzianych z racji złej organizacji procesu budowlanego. Tego typu zachowanie jest niedopuszczalne i może doprowadzić do katastrofy budowlanej.

Zastosowanie nieodpowiednich elementów kotwiących do montażu sufitu podwieszanego. Należy zawsze do mocowania zawiesi stosować dyble stalowe sufitowe do stref rozciąganych. Nie dopuszcza się kołków szybkiego montażu z kołnierzem plastikowym.

Nieumiejętne przykręcanie opłytowania do konstrukcji nośnej (zbyt blisko krawędzi płyt lub przekręcenie i zerwanie kartonu opłytowania). Tego typu błędy doprowadzają do nieodpowiedniego trzymania opłytowania co doprowadza do awarii systemu sufitowego.

Nieodpowiednie wykonanie połączeń przedłużanych profili CD60 co wpływa na osłabienie konstrukcji. Zawsze powinno się łączyć profile przy użyciu łącznika wzdłużnego naprzemiennie.

Nie wykonywanie dylatacji konstrukcyjnych przy sufitach o dużych płaszczyznach. Brak tego typu rozwiązania może powodować powstawanie licznych spękań.

Wykonywanie systemów suchej zabudowy w ekstremalnych warunkach temperaturowo-wilgotnościowych.

Stosowanie przeterminowanych lub nieodpowiednio magazynowanych materiałów do budowy systemów suchej zabudowy.