Dlaczego warto stosować na elewacjach płytkę klinkierową?

Klinkier to naturalny, wyjątkowo odporny materiał do zastosowań elewacyjnych. Sprawdza się zarówno w nowoczesnych budynkach, jako dyskretny i funkcjonalny detal, jak i w tradycyjnej odsłonie, imitując pełną cegłę ...

Klinkier to naturalny, wyjątkowo odporny materiał do zastosowań elewacyjnych. Sprawdza się zarówno w nowoczesnych budynkach, jako dyskretny i funkcjonalny detal, jak i w tradycyjnej odsłonie, imitując pełną cegłę klinkierową.

Wykończenie elewacji musi charakteryzować się wyjątkową odpornością. Powierzchnie te narażane są na długotrwałe działanie czynników atmosferycznych, takich jak opady deszczu i śniegu, promieniowanie UV, nagrzewanie się w miesiącach letnich, wielokrotnie powtarzające się cykle zamrażania i rozmrażania w miesiącach jesienno-zimowych. Jednym z nielicznych materiałów, który sprosta tym wymaganiom, jest klinkier.

CECHY KLINKIERU

+ bardzo niska nasiąkliwość (od 0,5 do 3%) szczególnie ważna przy zastosowaniach zewnętrznych,
+ mrozoodporność. Woda nie szans wniknąć w płytkę, w związku z czym nie ma możliwości, żeby w cyklach zamarzania-rozmarzania mogła zniszczyć jej strukturę,
+ odporność na blaknięcie i zmianę koloru. Promieniowanie UV nie ma większego znaczenia dla trwałości koloru klinkieru, 
+ łatwe utrzymanie w czystości. W związku z mało nasiąkliwą powierzchnią jest odporny na zaplamienia i zabrudzenia. Ponadto w dużej mierze ulega procesowi samooczyszczenia podczas opadów deszczu,
+ odporność na korozję biologiczną znacznie lepsza niż inne porowate materiały do wykańczania elewacji, 
+ aspekt ekonomiczny – w porównaniu z pełną cegłą klinkierową.

WAŻNE PRZY ZAKUPIE 

Wśród płytek klinkierowych wyróżnia się płytki prasowane na sucho lub w technologii ciągnionej, szkliwione i nieszkliwione Przy zakupie okładzin klinkierowych należy zwrócić uwagę na datę produkcji zakupionego towaru – ta sama data oznacza, że płytki pochodzą z tej samej partii produkcyjnej. Jest to ważne ze względu na utrzymanie jednej tonacji kolorystycznej. Przy produkcji innej partii kolor może się nieznacznie różnić. Płytki powinny należeć do tej samej grupy wymiarowej – jednego kalibru. Dopuszcza się łączenie płytek z sąsiednich kalibrów, np. kaliber 1 z kalibrem 0, kaliber 0 z kalibrem 2. Oznaczenie kalibru umieszczone jest na każdym opakowaniu z płytkami. Pamiętajmy o zapasie materiałowym – należy odpowiednio zwiększyć liczbę metrów kwadratowych, ze względu na wybrany sposób układania i ilość koniecznych docinek. Choć klinkier jest materiałem wyjątkowo odpornym na działanie niesprzyjających czynników zewnętrznych, o trwałości elewacji mogą zdecydować błędy popełnione podczas montażu płytek. Być może dla wielu osób wydaje się to mało istotne, jednak jeśli chcemy, żeby materiał budowlany dobrze wyglądał na naszej elewacji, bez dodatkowych zabiegów, należy zakupione płytki klinkierowe, już przy składowaniu, zabezpieczyć przez nadmierną wilgocią. W innym przypadku, na klinkierze mogą, jeszcze przed ułożeniem, pojawić się przebarwienia – zaplamienia wapienne.

FACHOWE WYKONANIE

Wiele zależy również od wybranych rozwiązań technicznych przewidzianych przez projektanta oraz odpowiedniego i starannego wykonawstwa. Ważne jest, aby zastosowane rozwiązania architektoniczno- budowlane były w stanie zabezpieczyć elewację, mur, ścianę przed bezpośrednim i długotrwałym zaciekaniem lub podsiąkaniem wody. Dotyczy to wody pochodzącej z opadów atmosferycznych, przed którymi zabezpieczają m.in. dobrze wykonane, szczelne obróbki blacharskie dachu, jak i dotyczy to wody pochodzącej z gruntu. A więc nie lekceważmy również wilgoci migrującej z podłoża i na etapie budowy fundamentów domu, zaizolujmy mury odpowiednimi materiałami hydrofobowymi. Prawidłowo wykonana izolacja pionowa i pozioma murów fundamentowych i przyziemia budynku zapewnia bezproblemowe i długoletnie użytkowanie elewacji klinkierowych.
Niezwykle istotna jest jakość i rodzaj zastosowanych zapraw klejowych. Powinny to być elastyczne zaprawy mrozoodporne, przeznaczone do klejenia elewacyjnych płytek klinkierowych, najlepiej z dodatkiem zabezpieczającym przed wysoleniami, np. z trasem reńskim, który zmniejsza ryzyko powstania wysoleń. W przypadku elewacji zwróćmy uwagę, aby zastosowany klej był na tyle elastyczny, żeby mógł kompensować naprężenia powstające wskutek skoków temperaturowych. Ważna jest także odpowiednia aplikacja kleju – nakładamy go zarówno na powierzchnię ściany, jak i na płytkę, nie zostawiając pustych miejsc. Jeśli ułożylibyśmy płytki na tzw. „placki kleju” w przestrzeniach niewypełnionych mogłaby gromadzić się woda, która zamarzając, niszczyłaby od wewnątrz elewację i doprowadzała do odklejania się płytek. Należy również przestrzegać zaleceń producentów kleju, z których wynika, że grubość zaprawy nie może przekraczać 5 mm. Przy dużych powierzchniach nie możemy zapomnieć o wykonaniu dylatacji, czyli kilkumilimetrowych szczelin wypełnionych masą elastyczną, które dzielą te powierzchnie na odpowiednie pola, eliminując naprężenia albo stosowane są w miejscach, w których ze względów konstrukcyjnych powstają naprężenia. Pominięcie tego elementu może doprowadzić do powstawania rys i pęknięć.

EFEKT WIZUALNY

Kładąc kolejne płytki na ścianę, nawet jeśli są to płytki gładkie, jednorodne kolorystycznie dobrze jest mieszać je, wybierając z kilku pudełek. W obecnych czasach, kiedy możliwości zdobienia płytek są już w technologii druku cyfrowego, możemy wybrać płytki doskonale imitujące stare loftowe cegły, czy naturalne kamienie. Jeśli zdecydujemy się na płytkę o urozmaiconej strukturze graficznej należy pamiętać o tym, jak poszczególne płytki po ułożeniu będą wyglądać obok siebie.
Różnorodność grafiki, wizerunków drukowanych na płytkach w poszczególnych kolekcjach może przekraczać 80, co pozwala uzyskać efekt naturalnej powierzchni, np. muru ceglanego, bez efektu „stempla”, czyli powtarzalności tego samego wzoru. Należy jednak zwracać uwagę na to, żeby w najbliższym sąsiedztwie nie występowały obok siebie identyczne graficznie płytki.

CZYSTE PŁYTKI i ELEWACJA

Szczególnie ważny jest odpowiedni czas w którym należy zmyć fugę. Dla własnego bezpieczeństwa i spokoju dobrze jest wykonać próbę brudzenia powierzchni płytek przez fugę. Próbę taką najlepiej zrobić na kawałku płytki nieułożonej. Przygotowaną zgodnie z zaleceniami producenta fugę nanieść na taką powierzchnię, odczekać chwilę (czas zgodny z zaleceniami producenta) i zmyć. Skład fug jest różny, a dzięki wykonaniu powyższego testu możemy uniknąć kłopotów z domyciem płytek po zakończonym montażu. Fugowanie przeprowadzamy dopiero po całkowitym związaniu zaprawy klejowej. Decydując się na impregnat do klinkieru należy sprawdzić, czy jest on w ogóle potrzebny. Producenci niektórych płytek klinkierowych nie zalecają impregnacji – powierzchnie ich produktów są na tyle uszlachetnione, że stosowanie impregnacji jest zbędne. Klinkier, szczególnie produkowany w technologii prasowania na sucho, sam w sobie wyróżnia się bardzo niską nasiąkliwością, dzięki czemu nie wnika w niego brud ani wilgoć. Jeśli jednak zdecydujemy się na zabezpieczanie powierzchni płytek, to można zastosować mineralny olej do klinkieru. Ochroni on materiał przed działaniem czynników zewnętrznych i podkreśli jego naturalną barwę. Jeśli już zdarzy się zaplamienie środkami wapiennymi lub w wyniku błędu budowlanego płytki zostaną zanieczyszczone solami wapnia wypłukanymi z innych materiałów budowlanych i pojawi się nalot trudny do usunięcia, wtedy należy sięgnąć po specjalistyczne preparaty chemiczne na bazie kwasów organicznych przeznaczone do usuwania wykwitów. Na przeprowadzenie prac wybierzmy ciepły, suchy dzień. Najpierw zmywamy ścianę ciepłą wodą, następnie po jej wyschnięciu, wcieramy preparat. Jednak zanim potraktujemy w ten sposób całą elewację powinniśmy wykonać próbę na niewielkim i mało widocznym fragmencie muru.

Poprzedni

Jak fachowo wykonać termoizolację z wełny mineralnej?

Jak fachowo wykonać termoizolację z wełny mineralnej?
Następny
Prawidłowe wykonanie elewacyjnej powłoki malarskiej

Prawidłowe wykonanie elewacyjnej powłoki malarskiej